Iedereen krijgt er wel een keer mee te maken. Misschien maar één keer, misschien wat vaker. De één verwerkt het anders dan de ander, maar we weten allemaal dat het niet leuk is: liefdesverdriet!
Ineens alleen
Samen zijn jullie erachter gekomen dat jullie niet zo’n fantastisch koppel zijn als jullie dachten. Als er een einde komt aan je relatie is dit erg vervelend. Degene met wie je altijd alles deelde is ineens weg. Je bent je beste maatje kwijt. Bij veel mensen resulteert dit besef in liefdesverdriet.
In eerste instantie zal je denken en voornamelijk hopen dat het allemaal wel goed komt. Jullie waren toch zo’n fantastisch koppel? De ontkenningsfase is de eerste fase die liefdeverdriet kent. Je bent er bijna helemaal zeker van dat jullie in de toekomst toch weer samen komen.
Uit je dak gaan
Na een tijdje ga je inzien dat jullie toch niet samen komen. Je komt dan in de fase waarin je erg boos kan worden. Bij mannen gaat dit ook vaak gepaard met veel agressie. In deze fase worden de meeste mensen ook erg losbollig, gaan veel stappen en sjansen met anderen. Voornamelijk om het zelfvertrouwen op te krikken.
Tot inkeer komen
Na dit gedrag kom je snel weer tot jezelf. Zoveel zelfvertrouwen geven die one night stands je echt niet, als je erachter komt dat het toch allemaal maar voor één nachtje is. Je gaat je eenzaam voelen. Je krijgt het gevoel alsof niemand je meer wil, je voelt je lelijk en alleen. Waarschijnlijk zal je zelfs gaan denken dat je voor altijd een hopeloze single blijft!
Achter de wolken schijnt de zon!
Gelukkig ga je langzamerhand realistisch worden. Dit is de vierde fase van je liefdesverdriet. Je gaat merken dat je leven echt niet alleen maar draait om de liefde. Je gaat je oude liefde loslaten en je eigen leven leven. Natuurlijk heb je het nog af en toe moeilijk, maar het komt allemaal wel goed. Veel vrouwen gaan in deze fase zichzelf helemaal opknappen. Ze nemen een nieuw verfje in hun haren, gaan flink shoppen met vriendinnen en besteden veel aandacht aan hun uiterlijk. Mannen gaan veel met vrienden ondernemen en leuke dingen doen.
Jezelf en de situatie accepteren
In de laatste fase ga je accepteren dat je liefde met je ex-lover echt helemaal over is. Je gaat inzien dat een leven als single helemaal niet zo slecht is. Het heeft natuurlijk ook zo zijn voordelen. Geen vieze haren in het doucheputje, geen gore sokken, lekker stappen en sjansen met mooie andere mensen, noem maar op!
Natuurlijk verwerkt iedereen op zijn eigen manier zijn liefdesverdriet. Soms doorloop je alle fasen en soms maar een paar en sla je er eentje over. In ieder geval weten we één ding zeker: Het komt allemaal goed!
Wil je je ex terug?
Denk je dat er nog een kans is dat je ex bij je terug komt? Leer hoe je dit het beste aan kunt pakken en je ex opnieuw kunt overtuigen om bij je terug te komen.
Leer hoe je je ex terug kunt winnen, klik hier…
| Tweet |
66 Reacties op De 5 fasen van liefdesverdriet
Het is wel ontzettend moeilijk om liefdesverdriet te hebben
Heb het nu al een maand… na een relatie van 7,5 jaar.
Elke dag is een strijd om sterk te blijven… maar de dag eindigt elke keer in tranen.
De fases hier beschreven geven me een beeld waar ik momenteel ongeveer in zit… helaas nog in fase 1 en 3… zonder fase 2 te hebben gedaan.
Voel me wel eenzaam nu maar hoop dat het terug goed komt :’(
een verdrietige man
Hou vol! Het komt allemaal vast goed! Sterkte!
na 9 jaar heeft mijn vriend me verlaten voor een jonger iemand ,kan wel zijn dochter zijn , het doet zo pijn ,ik doe niets dan huilen ,ik hoop dat het over gaat,
heej… ik heb net een relatie achter de rug van 2,5 jaar!ik was er eerst over heen tot dat die gene me vorige week weer zei dat die gene mij heel erg mist! en nou zit ik er weer heel erg mee! val nou weer elke avond huilend in slaap nadat die gene me dat verteld heeft! heb die gene ook verteld dat ik het mis! wat moet ik nu doen? wachten…?
en iedereen in mijn omgeving zegt dat het wel weer goed komt tussen ons want volgens velen waren we het perfecte koppel! zelfs familie van ons beiden!
ik word er gek van… de liefde is nog zo sterk!
Hij heeft het uitgemaakt via msn , na een leuke relatie, ik mis hem echt elke dag
!
Rachel, wat erg voor je. Uitgemaakt via MSN… dat is echt geen porem hoor! Veel sterkte ermee. Hoewel je het nu misschien lastig kan geloven zul je er weer bovenop komen. Echt.
@ Rachel… dat is echt waardeloos…. Sterkte ermee…
in mijn geval 6 wken geleden de bons gekregen: "ik heb een onderbuikgevoel dat ik met jou niet samen oud ga worden………" terwijl ik helemaal klaar voor samenwonen etc was… klotige is dat ze 400 meter van mijn werk vandaan werkt… en ja hoor, vanochtend tegengekomen…… AU!
Maar de tips op deze site doen me weer goed, hiervoor dank. Ben sinds het uit is op huizenjacht gegaan , en ja hoor, vanaf mei ben ik eigenhuis-bezitter… En kan zeggen: goed voor je ego hoor…
met vriendelijke groet,
een man
Hee mensen!
ik heb jullie dingen gelezen en op dit moment heb ik ook een beetje liefdesverdriet, maar kom op! heen hand vol, maar een land vol.. er zijn nog zoveel mensen en misschien zit er wel iemand tussen die veeeel beter bij je past, veel liever voor je is en veel meer voor je over hebt:) het lijkt nu nog alsof het niet zo is, maar echt het komt goed! je moet gewoon je eigen leventje weer opbouwen, je studie/werk.. tijd met vrienden door brengen, lekker stappen.. feesten.. je niet focussen op 1 iemand! Zodra jij je leven op hebt gebouwd en je zit weer lekker in je vel, zien mensen dat en trek je leuke mensen aan;) believe me ..
hallo,
inderdaad zoals tja zegt,het komt allemaal wel terug goed.
op 1 april heeft mijn vriendin mij ook laten weten dat ze niet meer verder wilde na 6.5 jaar.
ze wilde op haar eigen pootjes staan maar dan komt een paar dagen later uit dat ze iemand anders heeft.
Heb zeer diep in de put gezeten want ik heb dit niet zien aankomen.
na één maand heb ik het soms nog eens moeilijk maar het scherpe is eraf , ik heb veel te danken aan mijn familie en vrienden die bezien het allemaal wat nuchterder en zo kan je dan alles wat beter relativeren.
ik weet nu dat het leven meer inhoud dan die ééné partner er zijn nog genoeg visjes in de vijver.
ik zou aan iedereen ook willen zeggen druk jezelf niet in een hoekje en durf terug te leven ookal is dat ietsje moeilijker op zo een moment en dan komt het allemaal wel goed geloof me ik maak het nu zelf mee.
de belangrijkste persoon in dit leven is nog altijd jezelf, maak jezelf terug gelukkig en de rest volgt dan wel vanzelf.
sterke aan iedereen ….de toekomst lacht ons toe
ik heb nadat me ex me heeft gedumpt hem al een maand niet gezien hij wil me de kans niet geven om het af te sluiten..
ik heb hem gezegd dat ik niet verder kan zo..maar t interesseert hem blijkbaar niet..hij belooft elke keer te komen en belt dan af op het laatste moment..weet echt niet meer wat ik moet doen..ben er echt kapott van..ik deed zoveel voor hem ik was gek op hem. heeft iemand tips voor mij?
Ook ik ben mijzelf weer bij elkaar aan het rapen na een heftige mooie maar ook erg zware relatie. Voor mij helpt schrijven. Door woorden te zoeken voor gevoelens wordt het steeds een beetje duidelijker voor jezelf. Je kunt prachtige discussies met jezelf aangaan. Je ex partner zijn/haar reacties/acties zijn niet altijd verklaarbaar, in principe is dit ook niet belangrijk, het gaat erom wat deze acties/reacties met jou hebben gedaan en jij bent de enige persoon die de gevolgen van de acties/reactie kunt stoppen door het bij die ander te laten liggen en zelf verder te gaan. Ik vergelijk mijn mislukte relatie met een mooie tekening waarop een prachtig pad getekend was. Nu hij er niet meer bij staatzie ik het pad nog wel maar ik loop er niet meer dus stopt dat pad en moet ik dat pad uit gaan gummen om mijn eigen pad te tekenen. De lijn van ‘ons’ zal nog een tijdje zichtbaar zijn maar uiteindelijk loopt mijn pad verder dan deze van mij en mijn inmiddels ex-partner. Voor iedereen met veel verdriet en hartezeer… ben lief voor jezelf… gun het tijd om het een plekje te geven
wel raar maar het is fijn om te lezen dat er meer mensen liefdesverdriet hebben gehad. voor mij is dit gevoel helemaal nieuw! het was een relatie met zoveel gevoelens, net of wij soulmates waren..
ik ben nu nog zo’n fase dat ik alleen maar boos ben op hem, maar merk dat het nu toch vaker verdriet wordt.
Ik weet het is beter, ik wil ook niet meer met hem leven! maar die pijn…pffff
ik twijfel of ik het netjes moet afsluiten met hem. want het was een lelijke breuk… denk dat ik toch nog even wacht, tot ik rustiger erover ben. en alles beter op een rij heb. en stiekem mis ik hem zo…hij zit nog zo in mijn systeem! maar ik weet ook, het komt goed! er zijn meer visjes in de zee!
Heb ook onwijs verdriet… wist zelfs niet dat ik er zo ziek van zou worden. Had ook soulmate (dacht ik) maar ging ook teveel in hem op. Veel te veel, verloor mezelf teveel en wist opeens niet meer hoe het verder moest… Heb het zelf verbroken.. even samen apart, denken hoe verder. Stiekum hoop dat hij het erg zou vinden en voor mij zou vechten, samen de problemen op lossen. Helaas hoorde ik vorige week (2 wkn na onze break) dat ie andere vriendin heeft. Waar hij altijd al op gewacht had (huh?) Tja moet mijn wonden likken, want dit scenario had ik niet verwacht. Ben denk zo ziek omdat ik eerst grip had op situatie en de uitkomst is er een die ik niet had kunnen bedenken… Ben radeloos en spijt dat ik het zelf heb verbroken! x
Wil even reageren op Yves!:
..dat is onwijs goed voor je zelfvertrouwen! :p..
het is idd heel pijnlijk als je dat hoort en meemaakt..maar mss wat het toch wel uitgegaan…want je geeft zelf al aan dat je teveel in hem opging..en dat is echt niet gezond! ( heb het zelf ook 2 keer meegemaakt) het geeft al aan dat hij dat andere meisje heeft dat hij jou niet waard is! en hoewel het ongelofelijk moeilijk is..is het beter voor jou!
ik heb ook n relatie achter de rug en mis hem ook nog weleens..maar dan denk ik beter na en weet ik diep van binnen dat ik hem niet mis maar iemand naast me..iemand die voor me wilt gaan…maar hij deed dat niet…en ik verdien dat!..ik ben er achter dat ik een leuke lieve meid ben en er zeker wel jongens zijn die mij zien zitten.
Maar je komt eruit…met tijd!
succes!
LIEFSS
Het is nu 3 weken uit met mijn vriendin. wij hebben 3.5 jaar gehad.
zegt ze.
het was tevens ook me eerste echte grote liefde.
Zij heeft het uitgemaakt. dat komt voornamelijk door mijzelf.
Een ander meisje vond mij leuk. en ben daar te erg op ingegaan ( niets fysieks gedaan! )
Ik heb er wel heel erg spijt van.
Dat heb ik haar ook gezegt, alleen zij vertrouwd mij niet meer
Nu denk ik ( weet het niet zeker ) dat ze met een ander gaat.
Ook is ze ineens heel erg veranderd kwa kleding stijl en persoonlijkheid. ( van horen zeggen )
Dit in 3 weken? Doet me echt zeer.
Wil haar dolgraag terug.. wat nu?:(
Hey allemaal!!
Sterkte met het verwerken!!
Het is nu net een paar dagen uit, we hadden maar 4 maand met elkaar, maar het was wel dik aan. Alles was in het begin gezellig, leuk en we waren stapelverliefd op elkaar. Op een dag vertelde hij me, dat hij met zichzelf in de knoop zit (en nu nog steeds) en dat hij op een dag misschien niet meer van me zou houden…
sinds die dag zagen we elkaar bijna nooit meer, omdat hij geen zin had. Een paar dagen geleden op msn heb ik hem geconfronteerd met het feit dat hij nooit meer langskwam. een heftig gesprek volgde, ik begon te trillen en de emoties raasden als een gek door me heen. hij heeft het dus uitgemaakt omdat hij het niet meer zag zitten en ik ben er kapot van =(
ik hou nog erg van hem en wil graag de draad weer met hem oppakken na een tijd, maar is dit wel zo slim??
wat te doen??
nou jah
ik had 5 weken met mijn vriend
ik hield heel erg veel van hem
ik heb nog nooit zoveel van iemand gehouden en nooit zoveel om iemand gegeven
op me stage ging het ook niet goed omdat ik niks anders deed dan aan hem denken zodra hij niet bij me was
dus elke dag begon ik steeds meer van hem te houden
op onze eerste date werd ik al gek op hem
je kan ook zeggen; liefde van het eerste blik
maar hij was wel zo’n gesloten boek; iemand die zijn gevoelens niet kan uiten
en na 5 liefdevolle weken
kwam hij onze afspraakje niet na
en werd ik boos
en hij begon beetje raar te doen
en zei ik dat het niet meer goed gaat tussen ons en heb k toen gezegd dat het uit is en hij vond het goed zonder commentaar..
en die dag was ik onderweg naar huis flauwgevallen
moest ik naar de ziekenhuis
dus die maanden daarna leek de wereld egt zwart in me ogen
en nu na 9maanden kan ik hem nog niet vergeten
en denk nog steeds letterlijk elke seconde aan hem,, ookal weet ik dat et toch nooit meer goedkomt tusen ons.. :’(
Na een relatie van 4 jaar kreeg ik te horen dat mijn vriendin het niet meer aankon. Ik had teveel druk op haar gezet om te veranderen… STOM!! ik ben nu mijn vriendin kwijt en nog het aller ergste, mijn beste en eigenlijk enige vriend (ik heb wel van die \’vrienden\’, maar daar ga ik niet heen om te vertellen wat voor rot dag ik had of waarmee ik mijn verdriet van een overledene kan delen). Zit nog in fase 1… verschrikkelijk. Ik kan me helemaal vinden in Boom \’Het is alsof er een kind in mij zit dat ik om de haverklap moet geruststellen dat alles goed komt.\’.
Heb van de week te horen gekregen van mijn toenmalige vriendin, dat ze achter mijn rug om met haar oude vlam heeft afgesproken en dat ze hebben gezoend. We hadden een relatie van 1,5 jaar, en sinds een half jaar zocht ze weer het contact met hem op. Ik ben hier altijd wantrouwig om geweest en dat wist ze, maar ze heeft het nooit voor me afgesloten, omdat ik me geen zorgen hoefde te maken. Waarschijnlijk ben ik er zo over door gegaan, dat hij voor haar alsmaar interessanter werd. Toch ben ik van mening dat als iemand in een relatie problemen heeft met het opzoeken van ex-geliefden, daar wat mee gedaan moet worden. Ik heb er naderhand ook nog eens alles aan gedaan om haar te vergeven, maar ze is hardleers, en ik heb het idee dat ze haar vertier zoekt, terwijl ze eigenlijk zou moeten tranen. Het doet me heel veel pijn, maar de zekerheid die ik heb is dat ik haar heel veel liefde heb gegeven, en als zij dat niet kan beantwoorden, is dat mijn trots, en wens ik haar het allerbeste in de toekomst!
Knap dat je het zo ziet Ano Niem! Zeker als jouw trots niet je gevoel in de weg staat vind ik dat bewonderingswaardig. Maar eigenlijk is het waarheid dat wanneer liefde niet gelijkwaardig beantwoord wordt dit geen echte liefde kan zijn. En het loslaten/besef van de droom dat dit wel gelijkwaardig kan worden of is maakt liefdesverdriet een lastig iets. Uiteindelijk gaat het maar om 1 iemand en dat ben jij. Bij mij heeft geholpen door 1 moment in gedachte te nemen waarin ik zielsgelukkig was met die persoon en 3 momenten waarop ik mijzelf verschrikkelijk voelde in deze relatie. Je blijft eerst een aantal keren de negatieve gevoelens oproepen en stelt dat dan tegenover het positieve gevoel. Dat wordt dan in 1 keer een stuk minder mooi. We zijn vaak geneigd alleen de mooie dingen in iemand te zien en de mooie momenten te onthouden (op zich niet zo verkeerd), maar bij liefdesverdriet is iets om even bij stil te staan.
Iedereen sterkte!!
Ik ben kapot, nou is het over na bijna 1,5 jaar. Ik kan niet zonder hem, wat moet ik zonder hem. Nog steeds wil ik alles voor hem doen, ik wil hem zoveel geven. Mijn hele leven lang. Hoe kan er nou iemand anders zijn waar ik net zo veel om geef en hij ook om mij? Ik wil dat hij gek op mij is, zoals ik dat op hem ben. Maar het is over.. ik kan het niet accepteren
na een mooie en vooral lieve relatie van anderhalfjaar is het nu 4 maanden uit.
ik heb al bijna 2 maanden een nieuwe vriend
de eerste maand was vreselijk, ik heb zo ontzettend veel gehuild,
alle herinneringen opnieuw beleefd en ik misde hem zo.
nu heb ik mezelf meer ontdekt, ik ben weer die gene die ik was voor hem en ik had een nieuwe vriend, die veel liever was.
ik had weer lol met mijn vrienden en voelde me geweldig.
nu kwam mn ex na 3 maanden weer aanzetten, dat hij me mist..
ik ben hierdoor nogal van slag.
ik mis hem natuurlijk ook.
en dit weerhoud mij ervan om te genieten van mijn huidige vriend, ik denk steeds aan mijn ex.
mijn vriend weet dit niet en ik voel me er schuldig om, als mijn ex niet was terurggekomen was ik nu niet zo onzeker,
en waarschijnlijk gelukkiger met mijn huidige vriend.
ik heb vandaag het contact met mijn ex definitief verbroken, ik denk dat dit de enige optie is.
ook al is het moeilijk, want ik had het al afgesloten.
ik ben nog steeds erg boos op wat hij me heeft aangedaan, en te bang dat hij het weer zal doen,
daarom ga ik niet terug..
toch hoop ik dat het na een halfjaar of zoiets weer goed komt,
ik heb altijd gedacht dat we bij elkaar hoorden,
net als veel vrienden en familie zeiden..
tegen iedereen:
je zult je echt beter voelen, als je nog in fase 1 zit is dit het moeilijkste, maar er komen betere tijden,
en dan zal je terugdenken aan deze fase en bedenken dat je sterker bent geworden!
Ik vind het echt knap van je karin. Mijn ex is ook vaak weer terug gekomen om het toch weer opnieuw te proberen, maar ik weet dat ik een lievere vriend kan krijgen, niet hoe hij me behandelt. Maar het is zo vreselijk moeilijk. Zo vertrouwt bij hem.
ik ben 19 had relatie van bijna 5jaar met iemand van 28.. hij zei dat het lag aan me leeftijd enz..
en dan duikt ook nog zn ex boven water waar die een zoon mee heeft
nouu ik werd helemaal gekk:( wou echt eerst einde maken aan me leven
dan wou k hem weer vermoorden dan haar :S
soo echt niet normaal kutgevoel gewoon johh:S
en elke kleine IETS doet je denken aan die persoon :S
gewoon om letterlijk GEK van te worden..:S
1 tip:D
LUISTER VEEEEL BEYONCE ! HAHAHA:D
@Morena
Daar word ik al droevig van zonder liefdesverdriet..
Hoi,
Na vijf maanden een geweldige relatie te hebben gehad is mijn eerste liefde over gegaan op koninginnedag. Nog om een zeer kinderachtige reden ook nog! Nu mis ik hem zo erg, hij zegt dat hij het allemaal niet meer aan kan, thuis enzo.. hij wil rust hebben.
Ik heb hem dan ook gevraagd of ik hem die rust niet heb gegeven, maar die gaf ik wel zei hij, maar hij nam de rust niet.
Ik weet niet wie het uit heeft gemaakt, maar ik weet wel dat ik hem terug wil.. ik word zo gek ervan.. dit was de enige die mij uit een dip kon krijgen, en ik ben als de dood dat ik er nu in zal blijven hangen.
Ik weet dondersgoed dat ik er wel overheen zal komen, en dat ik er later op terug zal kijken met een glimlach en zal denken aan het feit dat ik zo’n goede tijd heb gehad met hem.. maar dan vraag ik mij af wanneer dat zal zijn..
Ik weet dat het stom is, maar ik blijf hem mailen en smsen om om uitleg te vragen, en hij geeft ook wel antwoord.. dat doet mij even goed, maar ik zag vanmorgen dat hij mijn mailtje gewoon heeft weggegooid…
Hij wil vrienden blijven met me, maar dat kan ik niet.. ik word denk ik echt gek als ik hem dan met een andere meid zie.. en ik zal waarschijnlijk steeds blijven proberen hem terug te winnen..
Het is al 8 maanden over, nadat ik erachter kwam dat hij een paar keer vreemdging met een \’vriendin\’ van mij. Eerst heel veel woede, toen het gemis en verdriet zoals ik niet eens wist dat het bestond. Toch elkaar weer opzoeken, opnieuw proberen of niet?? Toen besloot hij geen relatie meer te willen voor de komende 20 jaar, hij leefde altijd in stress toen hij iets had met mij omdat hij te verliefd was en ik daar niet goed mee omging. Toen hij besloot om zich om deze reden niet opnieuw in een relatie te storten, stortte mijn hele wereld in. En dat terwijl ik dacht dat het niet erger kon worden. Nu, een half jaar later heb ik nog steeds het gevoel dat ik second-best leef. Spijt, verdriet, woede maar nu tegenover mezelf. We blijven elkaar opzoeken, er was nog zoveel liefde.. Maar voor mij is het nog niet over, het moet nog ooit goedkomen die 1e ontkenningsfase ben ik nog steeds niet voorbij. We waren daar allebei zo zeker van, dat ik me niet kan voorstellen dat het ooit, als de tijd er klaar voor is, weer goedkomt. Het kan gewoon nu niet. Maar dan nog, ik heb het gevoel dat ik mezelf iets voorhoud wat niet meer waar is. Ik leef zo in het verleden, ik heb nog nooit zoveel verlangen gehad naar iets wat onmogelijk is. Alles doet pijn, overal zie ik hem. Het is 8 maanden geleden wanneer houdt het op?
* We waren daar allebei zo zeker van, dat het wel, als de tijd er klaar voor is, weer goed moet komen. Hij is mijn grootste liefde en dat is hij nog steeds. En ik was zijn grootste, en eerste liefde. We waren zó gek op elkaar, en dat is nooit opgehouden het is afgekapt toen ik achter de leugens kwam. Maar er is en was nog zoveel liefde. Nu in ieder geval nog van mijn kant. Het moet ophouden ik moet verder gaan leven, dat doet hij ook. Hij praat niet veel, hij is iemand die zijn gevoelens nooit laat zien alleen toen aan mij. Hoe moet ik tussen de lijnen doorlezen? Ik moet stoppen met voor hem denken maar hij is een deel van mij. Ik mis ´m zo
Het is bij mij na bijna 5 maand uitgegaan. Het was iemand die erg lief voor me was, maar teveel wilde heb ik het idee. Hij had het te druk met studeren, werken en wielrennen. We wilden allebei niet stoppen, maar zagen geen mogelijkheden tot groei. Alhoewel ik dat door sommige dingen wel betwijfel bij hem. Het is nu 2 week geleden en volgende week ga ik het afsluiten met hem. Ik heb een brief geschreven op een perfect moment met daarin alles wat ik wil zeggen. Deze krijgt als ik weg ga. Ik mis hem, maar ben ook boos.
Hoi hoi
Voor mij is het nu 3,5 maand geleden dat mijn \"relatie\"uit gegaan is. We hadden iets langer dan een jaar verkering. Het doet zo verschrikkelijk veel pijn. In eens vertelde hij me dat hij niet meer van me hield zonder enige aanleidng. Ik had niet verwacht dat zoiets zoveel pijn kon doen. Ik heb ook het gevoel dat het niet slijt. Ik zit nog steeds jankend thuis. En ik voel nog steeds die pijn die ik in het begin voelde. Voor mijn gevoel kom ik er nooit meer over heen… ik weet ook echt niet meer wat ik moet doen. Heeft iemand tips?
hallo mensen,
het is ui tussen mij en mn vriend, simpelweg vanwege onze achtergronden. Wij kunnen niet samen zijn vanwegen cultuur en religie. Ik voel me zo verschrikkelijk alleen nu, mn hart is echt gebroken. Ik zie mezelf met niemand anders meer….
Het erge is nog, dat we alletwee doorwillen maar dat het simpelweg niet kan, omdat onze families dit nooit zullen accepteren. Ik sta met mijn rug tegen de muur en ik kan niks doen!!
Ik weet echt niet wat ik nu moet doen, ik voel me zo verschrikkelijk alleen…
Ik zit zelf in fase 1,zeker weten.Mijn vriend en ik zijn nu net een week uit elkaar na 4 mnd..We hebben een behoorlijke heftige tijd achter de rug en zijn erg snel begonnen,maar mijn liefde voor hem is nog lang niet over.
@ Nina,
Bij mij is het ook om precies dezelfde reden uit gegaan…. Mijn familie zou het ook nooit accepteren. Ik sta ook letterlijk met mn rug tegen de muur. En we willen zo graag bij elkaar zijn…. na 3 jaar hebben we er toch maar een eind aan gemaakt. Ben er kapot van
Iedereen veel sterkte gewenst!
het ging al langer niet met mijn vriend en ik. we hebben een kindje van 1,5 jaar, en je zou daar toch voor willen vechten?! Maar nee, net als bij zijn ex, met wie hij ook kinderen heeft, lijkt de geschiedenis zich te herhalen…
hey allemaal. mijn relatie is nu 1,5 jaar uit. ik heb het zelf gedaan. het was de liefde van mijn leven. maar ik wilde ooit mama worden hij niet meer. hij was een stuk ouder en had al kinderen. waar ik de helft van de tijd voor zorgde. ik was 19 jaar toen ik in die relatie stapte. dus besloot ik voor mezelf te kiezen. en eens in mijn leven mama teworden. ik was 5 maanden goed opweg het ding redelijk goed en toen kreeg ik even tussen duim en wijsvinger te horen dat hij was vreemdgegaan. ik wist niet meer waar ik mijn kracht van daan moest halen. waarom was ik niet goed genoeg. ik voelde me lelijk en wist niet meer wat ik moest doen. ik wist 1 ding dat ik vooraan moest beginnen met mijn ex te vergeten maar nu met nog meer vragen. maar hoe. elke dag pakte je je weer bij elkaar en ging maar weer werken. en nu na 1,5 kan ik zeggen dat ik klaar ben met hem als persoon. maar de vraag waarom hij dat gedaan heeft. en wanneer vertrouw ik weer iemand. heb in 1,5 jaar tijd geen relatie gehad gewoon omdat ik te bang ben voor de pijn en het verdriet die ik misschien zou gaan krijgen. want het vertrouwen is echt helemaal gezakt. ik kan me niet geven in een nieuwe relatie. maar eens komt het wel weer. hoop ik.
hee beste medemensen
ik leef met jullie allemaal mee, stuk voor stuk. ik zit namelijk ook diep in het verdriet. mijn vriend heeft de relatie verbroken na 5maanden. het klinkt misschien kort. maar in zo\’n tijd, iedere dag samen en alles samen doen. je deelt je hele leven met die gene, zo gezegt hij word je leven! hij heeft het uitgemaakt omdat hij steeds minder voor me ging voelen. maar een paar mensen hadden me verteld dat hij vreemd was gegaan. hij blijft toegeven van niet en sinds een week is het dus over. ik weet niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan. ik heb sinds 5dagen geen contact met hem gehad. maar als ik via hyves al die meiden weer naar hem toe zie stromen dan slaat mijn gevoel weer op hol. ik wil zo snel mogelijk van hem af komen! misschien dat iemand een ideetje heeft?
veel liefs L.
Als ik deze verhalen lees, besef ik dat ik niet alleen sta en veel meer mensen (te lang) met dit niet te voorkomen rotgevoel rondlopen..
Ik had 2 jaar een relatie met mijn eerste grote liefde. Ik was dolgelukkig met hem en hij was gek op mij! Anderen zagen ons als het ‘perfecte stel’ . Op een gegeven moment had ik de mogelijkheid om een paar maanden te werken in het buitenland. Ik twijfelde, maar pakte deze kans.!
Eenmaal aangekomen in het buitenland had ik het erg naar mijn zin, wel miste ik mijn vriend ontzettend.. Ik was er overtuigd dat onze liefde hier sterk genoeg voor was en vertrouwde mijn vriend als geen ander. Mijn wereld stond dan ook op zn kop toen mijn vriend mij na een paar weken via een laffe SMS duidelijk maakte dat hij was vreemdgegaan en niet wist of hij nog met mij verder kon gaan. Toen wist ik dat het klaar was Het was alsof ik letterlijk door de grond zakte. Wat miste ik op dat moment de steun van mijn echte, vertrouwde vriendengroep.
Vervolgens merkte ik dat ik niet gelukkiger werd van: jankbuien, eten of niet eten, dronken stapavonden en het bed delen met scharrels. Ik hoopte dat mijn vriend spijt zou krijgen. Nagenoeg kwam ik er een maand later achter dat een nieuwe vriendin had. Opnieuw kreeg ik een klap in mijn gezicht.
Eenmaal teruggekomen van mijn buitenlandse avonturen heb ik nog 1 keer met hem afgesproken om dit hoofdstuk te kunnen afsluiten. Ik vertelde meneer-de-laffe-zak eens goed de waarheid en liep met opgeheven hoofd weg. Daarna hebben we elkaar niet meer gezien of gesproken. Omdat we elkaar nog altijd stiekem ontlopen.
Nu 1 jaar later.. mis ik hem nog iedere dag..
Ik hoop dat de tijd snel zal helen.
Want hij is het absoluut niet waard..!!
Ik heb een half jaar liefdesverdriet gehad en nu is het over. Het was heel erg, soms moest ik zelfs kotsen, vooral omdat mijn liefde al heeel snel weer een ander had, ik kon het niet geloven, het leek zo mooi tussen ons. Maar nu zit ik er niet meer mee, ik doe nu alles waar ik zelf zin in heb en heb het gevoel dat de wereld voor me open ligt. Voor iedereen die er nog midden in zit, er is dus hoop. Praat er veel over, lul je virenden de oren van het hoofd, zoek desnoods professionele hulp, liefdesverdriet is de meest onderschatte ziekte van de hele wereld. Maar wel 100 procent kans op genezing. Sterkte en veel liefde voor iedereen
beste mila,
zet het uit je hoofd!
het is zo overduidelijk
dat deze persoon je niet waard is!
ga doen wat jij leuk vind!
probeer hem uit je gedachtes te wissen en denk even aan jezelf!
het is vreselijk wat hij gedaan hebt maar hij heeft natuurlijk nog altyd een plaats in je hart. probeer hem het beste te gunnen, zulke dingen kunnen gebeuren erg genoeg! als jullie echt het \’perfecte stel\’ blijken te zijn, dan komen jullie elkaar wel weer tegen, geloof me! en anders was het gewoon een wijze les.
veel succes, alles komt goed
ik zit nu na bijna een jaar met m’n ene been in fase 3 en de ander in 4. … En soms heb ik momenten dat k terug bij af ben als ik hem online op msn zie :-s
Ja ik heb ook eeen tijd liefdesverdriet en soms zit ik in fase 4 om mij zelf dan in eens wer terug te vinden in fase 2. Het heeft te maken met hoe ik mij voel
heb ook onwijs verdriet… wist zelfs niet dat ik er zo ziek van zou worden, ik heb elke dag een gevoel van wat maakt het allemaal ook uit.
ik zou het graag willen verwerken, want ik loop er al 4 maanden mee! alleen, het lijkt gewoon onmogelijk.
Hallo mensen,
ook ik zit met liefdesverdriet. Het verhaal maakt niet uit. Accepteren is toch wel het moeilijkste van alles. Ik ga up en down, van het ene moment mezelf verdrietig voelen tot me sterk voelen en zeker weten dat het beter is zo. Uiteindelijk heb je gelukkig jezelf nog. Plus het leven zit vol met andere mogelijkheden. Dus ik beperk mezelf niet meer tot wat het met hem had kunnen zijn maar dromen over hoe het een volgende x zou kunnen…..al met al schommel ik tussen alle fases….
Sterkte allemaal !
ik had vroeger een relatie van 2 maanden. klinkt niet veel maar het was zo heftig. Nu anderhalf jaar later ben ik er niet helemaal overheen. ik heb een vriendin maar ik denk aan mijn ex. het erge is dat mijn ex een collega van me iS. ik voel me zo schuldig, tegenover mijn vriendin. Ze weet niet hoeveel ik nog van mijn ex hou. Vandaag per toeval een oude msn bericht gelezen. na 1.5 jaar voelde ik me weer net als vroeger. de tranen kwamen opeens.
het is nu bijna 3 weken over tussen mij en mijn vriend. bijna een jaar een relatie. de communicatie werkte niet meer.. ook had hij andere ideeen en interesses over dingen.. je zou denken wat is het probleem dan. wij houden wel van elkaar en het gevoel is er bij beide nog steeds. frustraties.. omdat we toch een andere manier hebben van communiceren. elkaar vaak niet begrijpen. ik wilde graag zoeken naar een oplossing want ik hou echt van hem, maar zijn antwoord is dat het niet werkt tussen ons, zonder enige moeite te willen doen. het zou niet moeten. het zou beter moeten zijn zo. zo voelt het niet. klinkt misschien raar. wat een verdriet kan je hier van hebben. ik hou toch veel van hem. wat het nu juist zo moeilijk maakt.
Het is deze maand 2 jaar geleden. Ik had een relatie van bijna 3 jaar, en het was heel intens. Maar hij wilde het gevoel van ‘verliefdheid’ terug.
Het ergste verdriet is over. En ik ben weer aan het daten, en ik kijk weer rond. Maar elke keer gaat het weer mis. Alsof hij nog steeds er een stokje voor steekt. Enkele weken geleden heeft hij nog de liefde aan mij verklaard. Ook hij heeft spijt. Maar ik wil door, ik heb nu wat hij twee jaar geleden heeft. Ik wil weer die verliefdheid voelen. Maar ik lijk nieuwe mannen alleen maar af te stoten, omdat ik te snel wil. Eigenlijk wil ik gewoon heel snel weer dat oude gevoel terug, dat ik bij hem had. Maar ik moet andere mannen niet telkens met hem vergelijken. Ik probeer geduldig te zijn, maar het is moeilijk.
ik heb nu sinds 5 dagen geen contact meer met hem. Nog geen anderhalf week geleden heeft hij mij gevraagd om met hem te trouwen. Nu 5 dagen geleden nadat ik hem heb gevraagd hoe het tussen ons zit. Gaf hij als antwoord, ik zie ons als goeie vrienden. Ik wist niet wat mij overkwam, als donderslag bij heldere hemel. Hij corrigeerde zich daarna en zei dat wanneer hij bij mij is ik zijn alles ben, en wanneer hij niet bij mij is hij helemaal in de war raakt en het allemaal niet meer weet. Hij zegt dat ik alles ben wat hij zoekt in een vrouw en toch heeft hij het gevoel dat hij er nog niet klaar voor is. Ik heb tijdens dat gesprek alles gezegd wat ik kon zeggen. Ik heb aangegeven dat ik het zonde zou vinden als hij dit allemaal weggooit alleen vanwege dat onzekere gevoel. Hij gaf mij daar gelijk in alleen aktie ondernemen, ho maar… Na een gesprek van bijna 4 uur, heb ik aangegeven dat ik niets anders kan doen dan verder gaan met mijn leven (terwijl ik in mijn gedachte, het uitschreeuwde van de pijn en verdriet) Hij had hier geen antwoord op. Ik begrijp het eigenlijk allemaal niet meer, hoe kan hij mij laten gaan terwijl ik alles ben wat hij zoekt…
Tijdens het gesprek merkte ik ook wel dat ik hem flink aan het denken heb gezet. Alleen heb ik tot op heden niets meer van hem gehoord ( nu inmiddels 5 dagen geleden). Ik weet ook niet zo goed of ik nog contact met hem moet zoeken, of dat hij nu maar moet komen….Het doet mij wel ontzettend veel verdriet..
@alleen: Ik zou maar rustig aan doen met die jongen. Het is wel wat vreemd dat ie je eerst ten huwelijk vraagt en dan een paar dagen later weer helemaal van gedachten verandrd. ddagen
Ja ik heb ook eeen tijd liefdesverdriet en soms zit ik in fase 4 erg vervelend!
Hier nog zo iemand met liefdesverdriet mijn fase lopen steeds door elkaar heen ben na 7 jaar glas hard gedumpt…voormijn donderslag heldere hemel..meneer had na 3 weken nieuwe relatie wtf kun je blijkbaar zo snel vervangen worden…al snel toen het uit was hoorde ik dat meneer vreemdging tijdens onze relatie en dat dus met zijn nieuwe vriendin!!! heeft mij 3 maanden niets late horen en nu zoekt hij terug contact ik hou nog van je…denk nog vaak aan je…kunnen we niet afspreken??? dit doe je toch niet als je zo gelukkig met je nieuwe meid bent..Bah Bah dan ben ik verdrietig dan zo boos dan hoop ik hem ineens toch terug..en dan wens ik hem nooit meer te zien wanneer Hou t op??
Wens iedereen hier alle kracht en sterkte toe
Proost op degene die van ons houden…op degene die ons kwijt zijn…en degene die ons nog mogen ontmoeten!!!
Heel herkenbaar, dit artikel… Ik heb al een flinke poos last van liefdesverdriet en mijn fases lopen ook door elkaar. Ik wilde graag even de website ldvd.nl tippen, want ik vind daar heel veel steun en troost. Wie weet hebben jullie er ook wat aan?
Ik heb 3,5 jaar met haar een relatie gehad. En ook een prachtig kindje. Alleen konden we nadat we gingen samenwonen elkaar niet meer verdragen. En praten was onmogelijk. Toen heb ik er een punt achter gezet. We kunnen het nu weer goed vinden, vooral voor de kleine. Ik heb flink gefeest maar zit nu in een wat rustige periode. En na een half wordt ik gewoon misselijk als ik hoor dat ze gezoend heeft met een ander. Waarom ik dacht dat ik er overheen was. Iemand tips?
ik was net die dag met de date bezig en dan opeens krijg ik een bricht thuis en zegt ze: sorry maar je bent een sukkel dus ik maak het uit.
Hij was eerst men allerbeste vriend, soulmates &bff
daarna is er meer van gekome.. Maar na een maand zei hij al dat die nog altijd van mij houd maar niet op de manier dat ik van hem hou & hij maakte het uit :’( , de dag ervoor hadde we nog afgesproken & njha , (sorry voor taalgebruik ;s) toenn heeft die mij ontmaagd .. & de dag erna was het uit ! 
ik zit niet alleen met een gebroke hart maar ook et gevoel dat ik gewoon gebruikt ben.. 
ik heb al 4 jaar liefdes verdriet…denk nog elke dag aan hem…waarom weet ik niet het gevoel blijft en gaat maar niet weg
Het is elke dag een strijd met jezelf. Het accepteren, boos zijn, huilen, op en neer! Heb nu 6 maanden liefdes verdriet na een intense relatie met een abortus en ik begrijp nog steeds niet hoe het zover heeft moeten komen….
Hallo allemaal,
Als ik jullie verhalen zo lees dan heb ik nog een lange weg te gaan. Ik heb een relatie van 7.5 jaar achter de rug en het is nu 2 maanden uit. Ik mis hem verschikkelijk de eerste maand is als een soort roesje geweest ik weet niet eens meer wat ik allemaal heb gedaan en nu viel ik het pas. Wij hebben onlangs nog afgesproken en zelfs sex gehad… Ik weet dat dit niet verstandig was maar t voelde toen goed. Een week daarna belde hij me huilend op dat hij me mist enz. Dus ik de hele tijd met hem gepraat en dacht dat het weer goed zou komen. Maar de volgende dag zat hij alweer in zijn hoofd en durfde niet naar zijn gevoel te luisreren. Ook geeft hij rare redenen dat het uit is ik ben te dominant en hij vindt het moeilijk om mij mee te nemen naar zijn vrienden want ze kunnen me te leuk vinden :s en dat gevoel heb ik ook altijd gehad bij hem dat hij tegen mij op keek en me zelfs te leuk vond, waardoor hij mij regelmatig kleineerde. Ik weet op dit moment niet wat ik niet doen en ziet nu zelfs een a.der meisje (ik ook een jongen) maar die is eerlijk gezegd het klinkt arrogant, maar niks vergeleken met mij. Hij zegt er ook geen relatie mee te willen, maar ondertussen nodigt hij haar uit en belt mij de volgende dag huilend op…. Wat moet ik ermee het voelt allemaal zo erg! Ik mis hem en het ergste is dat ik weet dat hij mij ook terugwil maar hij luisterde niet naar zijn gevoel maar naar zijn hoofd en zijn moeder!
X
ik heb al 5 jaar relatie met vriendin zegt ze week geleden in de bios ik heb een ander loopt ze weg nu wil k ik gewoon niks meer doen-(
Hallo allemaal,
Ik heb een leuke jongen leren kennen voor deze zomervakantie door een vriendin van mij. ik moest hem iets geven wat hij had uitgeleend. Het was soort van liefde op ‘t eerste gezicht en we hielden vanaf dat moment ook contact en alles verliep goed. Hij vertelde mij dat hij een ex had waarmee hij 3,5 jaar had maar al een tijdje uit was. midden zomervakantie vertelde hij dat zijn ex met hem probeerde in contact te komen en het was ook gelukt! Elke x zie ik dat zij op Fb statusupdates had met daarin wat ze deed en met wie terwijl ze wist *soortvan* dat hij nieuwe vlam had (mij dus). Op een gegeven moment ik werd gebeld door die ene jongen waar we beginnende relatie hadden en vertelde dat zijn facebook relatiestatus niet zelf heeft veranderd maar dat zijn ex dus zijn w8woord had en dat ze dus ‘in relatie met..’ had gezet. Ik hoorde hem nog huilen en alles maar ik stortte in opdat moment want hij heeft natuurlijk zelf die meid natuurlijk hoop gegeven en er was waarschijnlijk wel iets gebeurd. Ik werd zo boos, verdrietig en depressief! Hij vertelde me dat hij veel om me gaf en dat hij van me houdt en dat we niet hierdoor onze relatie moesten breken. Na weken had hij nog steeds die status op fb niet veranderd en ik heb er fel erop gereageerd. Uiteindelijk deed hij het toch wel weg maar hij blijft met haar afspreken en nog meer met andere meiden en dat verteld hij ook. Ik werd er intens verdrietig over want hij maakte letterlijk meer tijd vrij voor die ex dan voor mij! Dus ik heb ‘m 1 week geleden een lange brief geschreven dat ik contact wil verbreken met hem en dat hij me met rust moet laten want hij zit 24/7 in me hoofd en juist dat wou ik niet. Ik heb dus nooit een reactie gekregen wat mij juist pijn doet, want als hij echt van me hield dan had hij voor me gevochten! Blijkbaar dus niet. Ik ga gewoon denken aan de studie ookal verkeer ik nu in een liefdesverdriet situatie maar ‘t leven gaat door.
Hallo allemaal!
ik heb vandaag mijn relatie van 1 jaar verbroken het was een hele moeilijk situatie voor me maar ik heb al vaker en eerder getwijfeld en afgelopen weekend waren er weer een aantal acties voor gevallen van haar kant waar ik me kapot aan ergerde…
mijn vriendin is ontzettend onzeker over zichzelf en heel gesloten
en verder is ze ook behoorlijk jaloers ( ze zag regelmatig allerlei bedreigingen voor onze relatei die ik zelf niet zag)
na al een paar maanden aan het twijfelen heb ik er nu toch maar een punt achter gezet,
ik heb eerst gevraagd om tijd en even geen contact zodat ik goed kon nadenken, maar ook daar kon zei zich niet aan houden…
elke dag smsen ik mis je enz…
nu heb ik vanavond de knoop maar doorgehakt…
en nu voel ik me ronduit kut… ook al heb ik het zelf uitgemaakt.
maar ik kon haar niet langer aan het lijntje gaan zitten houden dus ik heb de knoop maar doorgehakt hoe moeilijk het ook was
nu hoop ik dat ik geen verkeerde beslissing heb genomen…
ik ben ook heel hard tegen haar geweest (harder dan dat ik eigenlijk had willen zijn)
maar anders ben ik bang dat de boodschap niet duidelijk is en dan gaat ze zichzelf alleen maar meer pijn doen en dat wil ik niet…
ik hoop dat ik de goede beslissing heb genomen…
hope time will heal my wound…
Mijn ex gaf me na 19 jaar te verstaan dat ze ‘nagedacht’ had en niet gelukkig was. Ze wilde het wel ‘een kans geven’, maar gooide tegelijkertijd de deur potdicht. Een half jaar nadien kwam het hoge woord er uit: Ze wilde scheiden en als vrienden verder. Ik ben daar verdrietig over geweest, natuurlijk, maar vooral ook boos, omdat ik het bijzonder hard en koud en egoistisch vond en vind. Ik voel me zo aan de kant geschoven, dat nu ook voor mij een voortzetting van de relatie er niet meer in zit en haar redenen (volgens haar zat het al vanaf het begin niet helemaal goed) doen me zelfs twijfelen of ik wel als vrienden door wil. Als er geen kinderen in het spel waren geweest denk ik dat ik dat niet eens zou willen proberen.
Dag Sid. Was zomaar wat aan het googelen tot ik op dit artikel en jouw reactie uitkwam. Het pakte me bij de keel, want voor mij is dit heel herkenbaar. Ik heb drie maanden geleden (na 16 jaar samen) te horen gekregen dat mijn ex niet gelukkig is en wil leren genieten. Spijtig genoeg kan dit blijkbaar niet via therapie met ons beiden, maar wil ze haar eigen proces gaan. Ook bij een mix van ongeloof, verdriet en woede. Ik heb het soms heel moeilijk om mij emoties onder controle te houden en me sterk te houden tegen onze drie kids, zeker omdat ik zie dat zij er ook op hun manier onder lijden. Voor hen zal ik proberen overeen te komen, maar ook niet meer dan dat. Ik steun je in gedachten Sid & alle anderen hier!
ik snap iets niet weet ook niet in welke fase ik zit, maar ik heb nu een half jaar relatie met een meisje van 19 ik ben zelf 29, wat ik niet begrijp van haar is dat niemand iets van ons af mag weten, de eerste maand was perfect, daarna zag ik haar steeds minder een knuffel of een zoen is al teveel gevraagd, en al 4 mnd geen sex dat is toch raar? helemaal geen wederzijds iets. ik doe alles voor haar heb ook alles voor haar over, en als ik vraag wat er is is ze een gesloten boek alleen dat ze problemen thuis heeft dat is dan het probleem! ik voel me echt zwaar klote ik heb dan ook mn tranen eens op de loop gelaten ik kon t niet meer opbrengen! wat klopt hier niet? wel veel praatjes dat ze wat met een andere jongen doet maar dat is niet waar volgens haar ik moet haar maar vertrouwen! pff moeilijk dit!
Hallo allemaal.
Ik ben sinds oktober uit elkaar met mijn vriendin, we hadden 2 jaar iets met elkaar, woonden als een jaartje samen…iets te vroeg misschien, maar op dat moment voelde het goed.
Nu liep ze al blijkbaar naar eigen zeggen al een paar maanden met het gevoel dat ze niet meer van me houdt en ik had niks door, en nu is het dus uit en ze zegt dat ze me niet mist…maar ik wil haar dolgraag terug, ik mis haar zo erg…iemand nog tips wat ik kan doen?
Hey lieve medemensen,
Allemaal net iets andere verhalen, maar de dezelfde diepe pijnlijke emoties. Ik wil jullie allereerst veel sterkte wensen.
Sinds twee maanden zijn mijn vriendin en ik uit elkaar na een nog niet zo’n lange periode van 6 maanden bij elkaar. Ze was niet gelukkig, vond de moeilijkheden die ik soms in het leven ervaar te moeilijk en zag voornamelijk dat we te verschillend waren.
Ik was het met haar eens dat we veel verschilden, maar de mooie momenten, de intimiteit en dezelfde basis lieve benadering naar elkaar waren het voor mij waard om het door te willen zetten.
Ik voel me verlaten, in de steek gelaten. Zeker in deze periode na het overlijden van mijn vader. Nu heb ik ook nog extreme studiestress. Is het onredelijk te verwachten dat je gesteund wordt, zelfs in de moeilijke tijden?
Ik ben de laatste tijd zo boos en wil haar vanalles kwalijk nemen. Op de rustige momenten weet ik dat ze dat niet verdient, maar toch ben ik zo boos. Is dit nou de pijn, het verdriet waar dit uit voortkomt? Of zijn het de moeilijkheden waar ik voor sta, die dit beeld vertroebelen?