Waarom een Huilbui Lekker Oplucht
Voorpagina » jezelf » Waarom een Huilbui Lekker Oplucht

Waarom een Huilbui Lekker Oplucht

Huilen wordt vaak nog gezien als een zwaktebod. Het uiten van je tranen daarentegen kan je juist heel veel opleveren.

Dit gastartikel is geschreven door life coach Chungmei Cheng van Orchid Of Life. Chungmei schrijft regelmatig gastartikelen voor soChicken over persoonlijke ontwikkeling en haar eigen ervaringen.

Huilende mensen zijn emotioneel

Voor baby's is 'huilen' een manier om te communiceren met volwassenen. Een baby huilt om iets voor elkaar te krijgen. Huilen omdat je honger hebt, omdat je moe bent, omdat je je luier wilt laten omwisselen of omdat je pijn hebt.

Het mooie is dat wij als volwassenen dit weten van een baby. Het blijft moeilijk om in te schatten wat een baby precies wilt, maar je kan uitgaan van een paar basisbehoeften.

Naarmate we ouder worden verandert het concept huilen voor ons. Het is niet meer vanzelfsprekend, omdat we nu simpelweg kunnen praten. Ratio vindt zijn uiting in spraak en vervangt de emotie.

Als een volwassene huilt, wordt je gelabeld met 'je bent emotioneel tot overgevoelig' of 'je raakt snel overbelast'. Het lijkt wel alsof het niet meer mag. We mogen niet meer huilen. Huilen wordt gezien als een zwakte, terwijl het in mijn ogen een sterkte is.

Niets om voor te schamen

Een oude Nederlandse volkswijsheid zegt: 'Een huilbui lucht lekker op'. Tegenwoordig durven we niet meer te huilen. Bang om bestempeld te worden met een label waar je niet mee wilt worden geassocieerd.

Waarom zouden we onze emoties in toom moeten houden door wat men denkt of zegt over mensen die huilen? Tranen zijn niet iets waar je je voor hoeft te schamen. Het ruimt juist lekker op. Het is een van de vier basisemoties (blij, boos, bedroef, bang) die gezien mag worden.

Huil om spanning te ontladen

In eerste instantie huilen we vaak uit frustratie, boosheid, teleurstelling of een combinatie van deze emoties vanwege een complete stress situatie. Huilen is een manier om spanning te ontladen.

Zoals de oude volkswijsheid aangeeft kan het zeker een opluchting zijn, maar hou er rekening mee dat enorme huilbuien erg vermoeiend kunnen zijn. Een tip is om deze moeheid te erkennen en voldoende rust te nemen na een huilbui.

Huilen helpt om je beter te voelen

Naast huilen door bovengenoemde emoties is huilen een uiting van verdriet. Voor je geestelijke en lichamelijke gesteldheid is het belangrijk om je verdriet te uiten. Ken je de welbekende knoop in je maag? Het is geestelijk en lichamelijk zwaar om dit altijd met je mee te dragen.

Je kan bang zijn om door menigeen gelabeld te worden, maar nog erger is het als je bang bent om te voelen wat jouw verdriet is. Mijn advies is om jouw persoonlijke demonen te lijf te gaan met lef, kracht en liefde. Dan kom je er wel!

Om de tranen te relativeren geef ik je een Iraans (en internationaal) gezegde mee: 'Als je niet kunt huilen, kun je ook niet lachen'

TextAd

Door: Chungmei Cheng (@lovecookies)

Gepubliceerd op 26-06-2009 | 2812 keer gelezen (275 keer mobiel)
Tags: Huilen, Verdriet, Opluchten, Stress, Spanning, Emotie, Liefde, Moeilijk

8 Reacties op "Waarom een Huilbui Lekker Oplucht"


R.
Leuk artikel!

Maar hoe zit het dan met huilen van geluk? Als je je intens gelukkig voelt, ben je toch eigenlijk al ontladen? Dan zou je ook niet moeten huilen. Tegenstrijdige bedoeling, zou je zeggen.

Toch voelde het huilen toen erg goed, ik kon huilen om hoe gelukkig ik was; hoe fijn ik het had en hoe mooi het leven was.

Maar klopt dat dus wel, huilen van geluk? Of betekent het dan nog iets meer? Is er dan toch nog iets om te ontladen?
2009-06-26 14:40:27


Bart website
@R.: een theorie is dat huilen van geluk komt doordat iemand op dat moment geen andere manier heeft om zich te uiten, omdat hij/zij overweldigd is.
Waarom dat dan huilen is geworden weet ik ook niet.
2009-06-26 15:30:32


Thea
Huilen kan enorm opluchten en huilen van geluk is toch ook prachtig, laat het gewoon zijn!
2009-06-27 16:44:53


Frieke website
Ik heb wat afgejankt de afgelopen anderhalf jaar. en het einde is nog niet in zicht.. huilen van angst, van geluk, van opluchting, van woede, van onmacht.. ik huil ook uit zelfmedelijden en uit medelijden en medeleven.. en om een film, een goed boek,
allemaal emoties, allemaal begrijpelijk en gewoon en openbaar.. de enige keer wanneer ik niet huil is het moment dat ik gekwetst word. gekwetst tot diep in mijn ziel..
Nu lijkt het of ik huilend door mij n leven loop, schuifel op dit moment.. niets is minder waar.. imaar een goede huilbui brengt weer klaarheid.. en dat is wel lekker...
goed artikel dus waarbij we weer eens nadenken over wat we doen met onze emoties...
2009-06-27 17:59:57


Martine website
Heel mooi artikel, Chungmei! die Iraanse wijsheid ga ik overschrijven.
2009-06-28 11:25:59


Chungmei website
Bedankt voor al jullie reacties!! Huilen van geluk is ook een mooi fenomeen. Ik kan geen wetenschappelijke onderbouwing geven, maar uit ervaring kan ik zeggen dat het af en toe verwarrend is dat je tegelijkertijd huilt van verdriet en geluk, maar uiteindelijk lucht het altijd op. Deze reactie brengt me op het idee om een artikel te schrijven over de verschillende fasen van huilen. Komt eraan!!
2009-06-30 14:54:41


M. website
Mijn tante is bijna 2 jaar geleden van de trap gevallen, 3 dagen later is ze overlijden aan haar verwondingen. Ik voel me steeds zo schuldig omdat ik niet bij haar en mijn oma was zoals ik afgesproken had met mijn moeder ... want ik was bij mijn nieuw vriend thuis, (we waren toen niet eens 1 maand samen). In die periode ... ik was erg depressief met liefdes verdriet van mijn ex-vriend. Toen ik mijn lieve tante verloor, is mijn depressie nog erger geworden, ik was een wrak en huilde heel veel. Met mijn vriend kon en kan ik me niet zo goed uitten, omdat hij me niet hellemaal begrijpt. Ik weet het soms niet meer wat ik verder moet doen en dus ik heb ook heel weinig energie, ondanks dat ik van maandag t/m donderdag werk, maar ik slaap heel slecht, heb veel last van mijn rug, schouder en nek, (te veel inspanningen). Dit jaar (2009), zou al 8 jaar geleden dat mijn vader is overlijden, en nog steeds heb ik heel moeilijk mee, soms wordt me alles te veel, maar ja ... want of het niet genoeg was, ik heb al bijna 3 en 1/2 jaar geen contact meer met mijn zusje en mijn jongste neefje zien we sinds Oktober 2008 niet meer, echt triest ... Wat moet ik doen?? Alvast bedankt, het beste, fijne avond en groetjes, M.
2009-07-05 20:32:43


Chungmei website
Beste M, je hebt veel meegemaakt. En dat allemaal kort achter elkaar. De vraag die je jezelf kunt stellen is of je dit alleen wilt oppakken of met begeleiding. Iets wat je alleen kunt oppakken is in ieder geval gaan opschrijven wat je voelt. Schrijven geeft ruimte en helpt je ook om emoties te uiten. Ik kan me voorstellen dat het een warboel aan emoties is in jouw hoofd en lijf. Neem tijd voor wat je voelt. Je schrijft dat je last hebt van verscheidene pijntjes. Om je lichaam sterker te maken kun je gaan bewegen. Tip is om lange wandelingen in de natuur te maken alleen of met vrienden. Kortom, zorg ervoor dat je rust krijgt in je hoofd en lijf. Als je meer wilt weten, kun je contact opnemen door te mailen naar orchidoflife@gmail.com
Doe het rustig aan,
Chungmei
2009-07-06 14:55:50

Laat direct een reactie achter!

  • (?)
  • Los de som op ivm spampreventie: